مقالات۱ دیدگاه

سیستم آبخوری در مرغداری

سیستم آبخوری در مرغداری ها

سیستم آبخوری در مرغداری : نحوه ی اجرای آبخوری ها در مرغداری های ایران بیشتر به صورت آویز اتوماتیک و یا به صورت ناودانی است. هر چند امروزه برای صرفه جویی بهتر در مصرف آب و جلوگیری از کثیف شدن آب و مرطوب شدن بستر جوجه ها از آبخوری های قطره ای تمام اتوماتیک یا NIPPLE استفاده می کنند. با وجود اینکه این روش در نیروی کار مرغداری صرفه جویی می کند ،اما مستلزم داشتن یک سیستم  مدیریتی پیچیده است. زیرا نازل های آن به سرعت جرم می گیرند و باید فشار آب خروجی آن ها مرتبا تنظیم گردد. از این رو در شهرهایی همچون قم روش آبیاری از طریق قطره ای کاربرد چندانی ندارد و آب خوری ها به روش آویز اتوماتیک تعبیه شده اند .

آب خوری های مختلف و ویژگی های آن ها

هریک از انواع آبخوریها روش خاصی برای تنظیم ارتفاع و فشار آب دارند .حدود ۸۰ درصد از وزن بدن جوجه از اب تشکیل شده و تامین اّب مناسب در فرایند رشد جوجه ها بسیار حائز اهمیت است.  منابع آبی معمولا خالص نیستند و آلودگی میکروبی ،آلودگی نیتراتها و مواد معدنی در آن ها یافت می شود. از این رو بررسی  این آلودگی ها را به عنوان شاخص های کیفی آب در نظر می گیرند .محدودیت آب برای جوجه ها بسیار خطرناک است و باید در هر لحظه بهترین و با کیفیت ترین آب در اختیار جوجه قرار بگیرد.

همان طور که می دانید بهداشت آب و، جلوگیری از آلودگی های ثانویه و همچنین تنظیم ارتفاع آبخورها در طول دوره ی رشد جوجه از اهمیت چشمگیری برخوردار است.  اندازه گیری کل مواد جامد یا TDS، مناسب ترین روش برای بررسی میزان املاح و مواد معدنی موجود درآب شرب مرغداری هاست که نباید از ۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر فرا تر برود . در آزمایشگاه ها مقدار مواد املاح را با میزان هدایت الکتریکی می سنجند که قابل تبدیل به TDSمی باشد  و در واقع معادل هدایت الکتریکی EC  ۵ میلی موس است.

اندازگیری املاح موجود در آب مصرفی جوجه ها

بررسی مواد معدنی ،میکروبها و نیترات ها با توجه به اینکه مرغداری ها از آب چاه استفاده می کنند،حداقل سالی یک بار الزامی است و در صورت مشاهده ی سایر مواد باید بررسی های جدی صورت گیرد. منبع آب مورد استفاده باید از بابت تعداد کل باکتریها حداکثر ۱۰۰و باکتریهای کولیفرم حداکثر ۵ عدد در هر ۱۰۰ میلی لیتر آب باشد .حداکثر میزان غلظت نیترات و نیتریت آب هم به ترتیب ۲۵ و ۴ میلی گرم در هر لیتر می باشد. نیترات در روده های  جوجه ها به نیتریت تبدیل می شود، این امر ظرفیت اکسیژن بدن جوجه را کاهش داده و نوعی خفگی در بدن جوجه ایجاد می کند. وجود مواد معدنی همچون آهن بیش از ۳۰ میلی گرم در لیتر و سولفات بیش از ۳۲ میلی گرم ، موجب بوی بد و مزه ی تلخ آب می شود. در نتیجه  مصرف آب جوجه ها کاهش می یابد.

سیستم آبخوری در مرغداری

وجود لاشه ی مرده ی پرندگان ،موش و مدفوع حیوانات هم به سرعت کیفیت آب را تحت تاثیر قرار می دهد.لازم به ذکر است که غلظت کلسیم ،سرب ،منیزیم و  روی آب نباید به ترتیب از ۲۵۰ ،۲/۰، ۱۲۵۰ ،۵/۱ میلی گرم در هر لیتر تجاوز کند . کلسیم بیش از ۱۸۰ میلی گرم در لیتر سبب رسوب در وسایل و تجهیزات نازل ها شده و سدیم بیش از ۳۲ میلی گرم در لیتر موجب افزایش مصرف آب جوجه ها می شود و این امر موجب افزایش میزان رطوبت  بستر مرغداری می شود. می توان آب مصرفی جوجه را با کلر ضد عفونی کرد اما مقدار مجاز در آب آبخوری اتوماتیک ۱ میلی گرم در لیتر می باشد-  در نوع ناودانی از ۳ میلی گرم در لیتر نباید تجاوز کند . برای واکسیناسیون جوجه ها به هیچ عنوان از آب دارای کلر استفاده نکنید.

اهمیت کیفیت و میزان آب در فرایند رشد جوجه ها

نحوه ی آب دهی و دانه به جوجه بسیار حائز اهیمت است به طوری که جوجه ها را بعد از تولد می توان تا حداکثر ۱۰ ساعت بدون آب و غذا نگه داشت ولی بهتر است در کمتر از ۸ ساعت به جوجه ها از بابت آب و دانه رسیدگی شود .هر چه زمان رسیدگی به جوجه بیشتر باشد ،جوجه ها بیشتر در معرض از دست دادن آب بدن خود قرار می گیرند‌. آب مصرفی باید تمیز و عاری از هر گونه آلودگی و دارای دمایی مناسبی باشد . اگر جوجه ها مسیری طولانی برای منتقل شدن به مرغداری را طی کرده اند باید در کمتر از ۳ الی ۴ ساعت اول آب و سپس دانه در اختیارشان قرار داد. چرا که در مدت زمان انتقال انرژی بدن جوجه ها تخلیه می شود. می توان با اضافه کردن شکر در آب مصرفی شان ،روده های جوجه ها را از مواد چسبنده پاک سازی کرد و به  خوردن غذا تشویق نمود .همچنین در ۳ روز اول بعد از تولد جوجه ها در آب مصرفی شان مکمل های ویتامینی استفاده کنید .

1 نظر در این مب وجود دارد

افزودن نظر